مقدمه: روزه داری در ماه مبارک رمضان بر تمام افراد سالم و بالغ مسلمان به جز بیماران و مسافرین واجب است. افرادی که به دلیل ناتوانی جسمی قادر به روزه داری نیستند مثل سالمندان، زنان باردار و مادران شیرده نیز در صورتیکه روزه داری، خطری برای آنها یا کودک آنها ایجاد نماید، می توانند روزه نگیرند، زنان باردار در مورد گرفتن روزه یا عدم روزه داری غالبا نظر پزشکان را جویا می شوند. در مورد تاثیر روزه داری بر سرانجام حاملگی تاکنون تحقیقی تجربی انجام نشده است، بررسی هایی که در انسان انجام گرفته در مورد تاثیر روزه داری بر بعضی از عناصر شیمیایی خون مثل گلوکز، کلسترول، تری گلیسیرید، فسفر، کلسیم، و غیره و یا تستهای کبدی و متابولیسم کربوهیدراتها می باشد. گزارش شده است که حاملگی می تواند پاسخ متابولیکی به روزه داری را تشدید کند. این اثر غالبا پس از 16 ساعت روزه داری ایجاد میشود.ELLIOT گزارش نموده لیپولیز و کتوژنزیس هنگامی که غلظت گلوکز خون پائین باشد تشدید میشود. بنابراین کاهش قند خون مادر باردار می تواند یکی از فاکتورهای ایجاد کننده کتونومی باشد. بررسی های انجام شده بر روی حیوانات نشان داده است که روزه داری منجر به کاهش رشد جنین می شود. با توجه به تناقضات موجود مقاله حاضر به منظور بررسی تاثیر روزه داری در اواخر حاملگی بر ایجاد زایمان زودرس ارائه میگردد.مواد و روشها: بررسی مقطعی در چند مرکز درمانی در قاهره بر روی 322 زن حامله در سه ماهه سوم بارداری به منظور بررسی تاثیر روزه داری بر زایمان زودرس انجام گرفته است. 167 نفر که سابقه روزه داری داشتند، گروه مورد و 155 نفر که سابقه روزه داری نداشتند، گروه شاهد را تشکیل دادند. تمام زنان، مسلمان و با اعتقادات مشابه بودند، سپس نتایج بارداری دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: در این بررسی از نظر نوع زایمان، وزن نوزادان و ضریب آپگار آنها بین دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی دار آماری مشاهده نشد؛ ولی شیوع زایمان زودرس در گروه مورد به طور معنی داری از گروه شاهد کمتر بود. نتایج تحقیق نشان داد که روزه داری در سه ماهه آخر بارداری در زنان سالم خطر زایمان زودرس را افزایش نمی دهد.بحث و نتیجه گیری: نتیجه این مقاله مغایر با نتایج حاصل از بررسی کاپلان می باشد که در بررسی خود بر روی زنان یهودی که 24 ساعت روزه دار بودند، به این نتیجه رسیدند که روزه داری خطر خاصی برای کسانی که مستعد زایمان زودرس هستند به وجود می آورد که ممکن است به دلیل کاهش ساعات روزه داری و یا برخورداری از تغذیه خوب در شب باشد.

مقدمه: زایمان زودرس وضعیت پیچیده ای است و گرچه علل دقیق آن هنوز مشخص نشده، عوامل خطر آن می تواند برحسب فصل های مختلف تغییر کند. نظریه های متفاوتی در مورد چگونگی تاثیر عوامل محیطی برطول حاملگی پیشنهاد شده اند و تصور می شود که این عوامل درست در زمان زایمان عمل می کنند.هدف: دستیابی به تاثیر تغییر فصل ها در نسبت تولد زودرس در رشت- ایرانمواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی - تحلیلی با استفاده از اطلاعات ثبت شده در سال های 1388-1378 انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه شامل 3770 تولد تک قلوی زنده بدنیا آمده پس از هفته 20 و قبل از هفته 37 حاملگی در زایشگاه الزهرا (س) رشت در گیلان بود.نتایج: از 62841 زایمان، 3770 مورد (%5.99) تولد زودرس وجود داشت. بیشینه و کمینه فراوانی نسبی زایمان زودرس در تابستان %6.65، پاییز %5.34 بهار %5.93 و در زمستان %6.06 بود. نسبت تولدهای زودرس در رشت که آب وهوای معتدل و مرطوب دارد یک دوره واضح فصلی با دو اوج یکی در تابستان و دیگری در زمستان نسبت زایمان زودرس به طور مشخص با ماه های سال تغییر نشان داد (P<0.001 و 96.75=(11) X2)، به طوری که بیشترین نسبت در تیرماه (%7.17) و کمترین آن در آبان ماه (%5.19) بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد الگوی فصلی روی زایمان زودرس تاثیرگذار باشد.

زمینه و هدف: تولد زودرس، عمده ترین علت مرگ و میر و معلولیت نوزادان است و شناخت علل زایمان زودرس در جهت پیشگیری از آن اهمیت ویژه ای دارد. لذا با توجه به نامشخص بودن تاثیر فعالیت فیزیکی بر زایمان زودرس و اولویت پیشگیری از این نوع زایمان در مراقبت های بهداشتی، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط فعالیت فیزیکی با زایمان زودرس صورت گرفت.روش بررسی: این مطالعه به روش مورد - شاهدی بر روی 150 زن با زایمان ترم و 150 زن با زایمان زودرس در بیمارستان ایزدی شهر قم در نیمه دوم سال 1387 انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه استاندارد فعالیت فیزیکی در بارداری جمع آوری شد (این پرسشنامه فعالیت ها را در چهار گروه فعالیت های شغلی، فعالیت در منزل، رفت و آمد و فعالیت های تفریحی - ورزشی تقسیم می کند). شدت فعالیت بر اساس MET (Metabolic Equivalence Test) تعیین گردید. یافته های نهایی با کمک آزمون های تی تست و کای دو تجزیه و تحلیل شدند. p<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: در این مطالعه هیچ گونه ارتباط آماری معنی داری بین فعالیت فیزیکی و زایمان زودرس مشاهده نشد، اما از نظر نوع فعالیت، فعالیت های ورزشی، شغلی و از نظر شدت فعالیت، بی تحرکی و فعالیت های متوسط بیش از سایر فعالیت ها در زایمان زودرس تاثیر داشتند. از بین عوامل دموگرافیک، تنها بین تعداد حاملگی مادر با زایمان زودرس ارتباط آماری معنی دار دیده شد.نتیجه گیری: در این مطالعه، ارتباط معنی داری بین فعالیت فیزیکی و زایمان زودرس مشاهده نشد. با این حال، جهت رسیدن به نتایج مطمئن تر، انجام مطالعات بیشتر با تعداد نمونه بیشتر توصیه می شود.

زمینه: همسرآزاری تجربه دردناکی است و بارداری به عنوان یک دوره پرخطر برای همسرآزاری شناسایی شده است. همسرآزاری می تواند از مجموعه علل مداخله گری باشد که به زایمان زودرس منجر می شود. از طرفی زایمان زودرس یکی از جدی ترین مشکلات مامایی محسوب می شود و تشخیص زودهنگام آن از اهداف مهم بهداشتی است.هدف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی همسرآزاری در بارداری و ارتباط آن با زایمان زودرس انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی تعداد 600 زن زایمان کرده بستری در بخش پس از زایمان بیمارستان شهید اکبرآبادی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1388 انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای شامل سوال های فردی و مامایی و همچنین سوال های غربال گری همسرآزاری بود که از طریق مصاحبه و مراجعه به پرونده افراد تکمیل شد. داده ها با آزمون های آماری مجذور کای و تی مستقل تحلیل شدند.یافته ها: فراوانی همسرآزاری به طور کلی %56.3 (338 مورد از 600 نمونه) به دست آمد که همسرآزاری عاطفی %42.9، روانی %2.1 و جسمی %1.5 بود. ارتباط بین همسرآزاری و زایمان زودرس معنی دار بود (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، پیشنهاد می شود درمانگاه های مراقبت دوران بارداری، زنان باردار را از نظر همسرآزاری غربال گری نمایند تا بتوان از نتایج بد آن مانند زایمان زودرس پیشگیری کرد.

مقدمه: زایمان زودرس، یکی از شایع ترین علل مرگ ومیر نوزادان است. نوزادان نارس در معرض اختلالات عصبی، بینایی، شنوایی و ... می­باشند. با توجه به اینکه درمان ویژه ای جهت توقف فرآیند زایمان زودرس وجود ندارد، مطالعه حاضر با هدف تعیین عوامل مؤثر بر زایمان زودرس در شهر سبزوار انجام شد. روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1398 بر روی 323 زن با زایمان زودرس به عنوان گروه مورد و 300 زن با زایمان ترم به عنوان گروه شاهد در بیمارستان شهیدان مبینی سبزوار انجام شد. داده های مربوط به اطلاعات مادران با استفاده از چک لیست گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون های من ویتنی، کای اسکوئر و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: بین زایمان زودرس و سن مادر، میانگین تعداد مراقبت، وزن مادر، ازدواج فامیلی، درآمد پایین، سابقه پزشکی، سابقه خانوادگی، عفونت دهان و دندان، روش ­های کمک باروری، سابقه نازایی، سابقه سقط، سابقه مرده زایی، سابقه زایمان زودرس، تهدید به سقط، خونریزی واژن، سابقه سزارین و طول ایستادن ارتباط آماری مستقیم و معنی داری وجود داشت. بین میزان فعالیت، وزن گیری مادر، قد مادر و زایمان زودرس ارتباط آماری معکوسی وجود داشت (05/0>p). بر اساس نتایج رگرسیون لجستیک چندگانه، متغیرهای سابقه نازایی (نسبت شانس= 009/7 با فاصله اطمینان 73/2 و 994/17)، سابقه زایمان زودرس (نسبت شانس=726/4 با فاصله اطمینان 212/2 و 098/10) و تهدید به سقط (نسبت شانس= 355/11 با فاصله اطمینان 125/5 و 158/25) از متغیرهای پیشگویی کننده زایمان زودرس بودند. نتیجه ­گیری: سن مادر، سابقه زایمان زودرس در بستگان درجه اول، ازدواج فامیلی زوجین، سابقه بیماری زمینه ای در مادر، سابقه عفونت دهان و دندان در مادر و سابقه مامایی مادر، تأثیر معنی داری در زایمان زودرس نشان داد.

مقدمه و اهداف: علی رغم پیشرفت های متعدد در حیطه مامایی، زایمان زودرس شایع ترین علت مرگ و میر نوزادان محسوب می شود و از این رو، پیشگیری و تشخیص زودرس آن از اولویت بالایی برخوردار است. مارکرهای سرمی متفاوتی از جمله فریتین سرم زنان باردار برای تشخیص زایمان زودرس مورد بررسی قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه، تعیین و مقایسه غلظت فریتین سرم در زایمان زودرس و زایمان ترم در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان های منتخب دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران است.روش: در این پژوهش، واحدهای مورد پژوهش از بین مادران بارداری که با دردهای زایمانی زودرس (گروه مورد n=100) و ترم (گروه شاهد n=100) به بیمارستان های منتخب مراجعه کرده بودند با روش تصادفی منظم انتخاب شدند. پس از تکمیل پرسشنامه، نمونه خون برای انجام آزمایش فریتین سرم جمع آوری شد. غلظت فریتین سرم به روش رادیو ایمونواسی اندازه گیری و در برگه مشاهده ثبت گردید. سپس بر اساس اطلاعات به دست آمده، غلظت، فریتین سرم با پیامدهای مورد نظر مقایسه و تجزیه و تحلیل گردید.نتایج: میانگین غلظت فریتین سرم مادران باردار با زایمان زودرس 24.62±20.5 میکروگرم در لیتر و در گروه مادران با زایمان ترم 17.4±10.97 میکروگرم در لیتر است. آزمون آماری نیز بین دو گروه از نظر متوسط غلظت فریتین سرم تفاوت معناداری نشان می دهد (P=0.004). نتایج پژوهش نشان داد که برخلاف گروه شاهد، در گروه مورد بین غلظت فریتین سرم مادر با کم وزنی نوزاد در زمان تولد و نمره پایین آپگار دقیقه اول و پنجم نوزاد نارس ارتباط وجود دارد.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که غلظت بالای فریتین سرم، نقش مهمی در عملکردهای بالینی داشته، می تواند در مادران باردار به پیشگیری زایمان زودرس کمک کند.

سابقه و هدف: بیماری های پریودنتال عفونت هایی هستند که می توانند بر تولید سایتوکائین تاثیر گذاشته، ایجاد درد زایمانی زودرس، پاره شدن غشاهای جنینی و احتمالا تولد قبل از موعد را سبب گردند. هدف از این مطالعه مقایسه نتایج معاینات پریودنتال در دو گروه از مادرانی که زایمان زودرس و به موقع انجام داده اند می باشد.مواد و روش ها: مطالعه به صورت مورد- شاهدی بر روی 201 خانم باردار مراجعه کننده به بیمارستان مهدیه تهران با میانگین سنی 23.5 سال انجام شد. از این تعداد 102 نفر به عنوان گروه مورد (مادران دارای دردهای زایمانی زودرس و یا زایمان زودرس) و 99 نفر به عنوان گروه کنترل (مادران با زایمان به موقع) در نظر گرفته شدند. در این مطالعه، شاخص خونریزی از لثه (bleeding index) شاخصی دبری (debri index) و حد اتصال کلینیکی لثه (clinica attachment level) برای هر فرد در 72 ساعت اول زایمان مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین تعداد دفعات مسواک زدن و مراجعه افراد در طی بارداری به دنداپزشکی نیز بررسی شد.یافته ها: بین دو گروه مورد مطالعه تفاوت معنی داری در شاخص خونریزی، شاخص دبری و حد اتصال کلینیکی لثه مشاهده شد (p<0.05). بین دو گروه از لحاظ تعداد دفعات مسواک زدن در شبانه روز و تعداد دفعات مراجعه افراد به دنداپزشکی در طی بارداری تفاوتی مشاهده نشد.بحث و نتیجه گیری: یافته های این تحقیق نشان می دهد که بیماری پریودنتال می تواند با زایمان زودتر از موعد ارتباط داشته باشد.

باتوجه به مشکل زایمان زودرس و تناقضات موجود در مورد نقش روزه داری در ایجاد زایمان زودرس و به منظور تعیین رابطه بین روزه داری با زایمان زودرس، این تحقیق در خانمهای باردار مراجعه کننده به چهار زایشگاه منتخب استان کرمانشاه طی سالهای 76-1373 انجام گرفت. این پژوهش از نوع مورد- شاهدی و روی 506 نفر شامل 36 خانمی که دارای زایمان زودرس بودند (مورد) و تعداد 470 نفر که دارای زایمان ترم بودند (شاهد)، انجام گرفت. گروه مورد و شاهد از لحاظ سن، وزن، پاریتی، نوع زایمان قبلی مشابه بودند. این زنان از نظر روزه داری در زمان حاملگی و نیز وزن هنگام تولد نوزادان مورد بررسی و با آزمونهای کای دو و T مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.دو گروه از نظر سن، پاریتی، نوع زایمان قبلی اختلاف آماری معناداری نداشتند (NS). 49.4 درصد از زنان با زایمان ترم و 58.3 درصد از زنان با زایمان روزه دار بودند (NS). در گروه شاهد و مورد نوزادان کم وزن بترتیب 27.5 و 72.5 بود تفاوت آماری معناداری بین دو گروه وجود داشت (P<0.05).این پژوهش مبین آن است که روزه داری نقشی در زایمان زودرس ندارد، لیکن وزن نوزادان زنان گروه مورد کمتر از گروه شاهد بود. نوع تغذیه در این پژوهش قابل کنترل نبوده که از محدودیتهای این پژوهش است، لذا توصیه می شود در پژوهشهای دیگر این مهم مورد توجه قرار گیرد.

زمینه و هدف: تغییرات اجتماعی اقتصادی موقعیت های شغلی بیشتری را در اختیار زنان قرار داده است. افزایش نسبت زنان در محیط های کاری، علاقمندی برای انجام مطالعاتی که اثرات نامطلوب کار را بر پیامد بارداری بررسی می کند افزایش داده است. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط عوامل شغلی با وقوع زایمان زودرس در کادر پرستاری مامایی انجام گرفته است.روش بررسی: مطالعه حاضر، توصیفی تحلیلی و از نوع مقطعی است. تعداد 518 نفر از کادر پرستاری و مامایی شاغل در بیمارستان های دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران که آخرین بارداری خود را در طی سال های 84-1379 تجربه نموده بودند و بارداریشان به تولد نوزاد با سن حاملگی بیش از 20 هفته (زایمان زودرس یا رسیده) انجامیده بود، بر اساس نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گرد آوری اطلاعات پرسشنامه بود. عوامل شغلی از طریق تعیین نمره خستگی کار و ساعات کاری ارزیابی شد. ارتباط عوامل شغلی با زایمان زودرس توسط نرم افزارآماری SPSS و با استفاده از آمارهای توصیفی و استنباطی c2, t-test و من ویتنی یو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: بر اساس نتایج این پژوهش، شیوع زایمان پره ترم در جامعه مورد مطالعه 17.2% (با 95% حدود اطمینان: 20%-14%) بود. واحدهای پژوهش با زایمان پره ترم در مقایسه با گروه ترم موقعیت های نامطلوب کاری مانند: کار در بخش بالینی حاد، ایستادن بیش از 3 ساعت، اعمال نیروی فیزیکی، هوای بیش از حد سرد یا گرم، محیط ناآرام با سر و صدای نسبتا دایمی، کنترل سمعی بصری سیگنال ها، ساعت کار 40£ ساعت در هفته و نمره خستگی کار 3£ را با فراوانی بیشتری تجربه کرده بودند، اما هیچ یک از عوامل شغلی مورد بررسی ارتباط آماری معناداری با زایمان زودرس نشان نداد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، به نظر می رسد عوامل شغلی تاثیر معناداری بر وقوع زایمان زودرس ندارد. با این حال انجام مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می شود.

مقدمه: هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر دو داروی توکولیتیک نیفدیپین و ایندومتاسین در درمان زایمان زودرس و عوارض آنهاست.روش بررسی: مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 79 خانم باردار صورت گرفت که به علت دردهای زایمانی زودرس در سن حاملگی 33-26 هفته بستری شده بودند. به گروه نیفدیپین (40 نفر)، نیفدیپین خوراکی و به گروه ایندومتاسین (39 نفر)، ایندومتاسین به صورت رکتال تجویز شد.نتایج: دو گروه از نظر سن مادر، سن حاملگی، وضعیت سرویکس از نظر دیلاتاسیون و افاسمان و قوام با یکدیگر تفاوت معنی داری نداشتند. 23 نفر (59%) از گروه ایندومتاسین و 10 نفر (25%) در گروه نیفدیپین در 2 ساعت اول به درمان پاسخ ندادند (p=0.002). از 16 مورد باقیمانده در گروه ایندومتاسین و 30 نفر گروه نیفدیپین، هیچ یک تا 48 ساعت بعد، زایمان نکردند. 1 نفر (6.25%) در گروه ایندومتاسین و 4 نفر (13.3%) در گروه نیفدیپین در فاصله 48 ساعت تا 7 روز زایمان کردند که اختلاف معنی دار نبود. متوسط سن بارداری در موقع زایمان در بیمارانی که به پس از 2 ساعت تاخیر در زایمان رسیده بودند 19.4±238.5 روز در گروه نیفدیپین و 15.4±246.4 روز در گروه ایندومتاسین بود (p=0.182) 17 .نفر (42.5%) در گروه نیفدیپین و 11 نفر (28.2%) در گروه ایندومتاسین عوارض جانبی نشان دادند (p=0.184).نتیجه گیری: ایندومتاسین در درمان سریع زایمان زودرس کمتر از نیفدیپین موثر است ولی بیمارانی که به درمان ظرف 2 ساعت جواب دهند، تاخیر زایمان مشابه نیفدیپین می باشد.